Makale Bilgileri / Article Information

Yıl / Year: 2026 | Cilt / Volume: 10 | Sayı / Issue: 1 | Sayfa / Page(s): 1-24
Sayı Yayın Zamanı / Issue Published: 23 / 06 / 2026 | İnceleme Makalesi
DOI:

Öz/Özet

Yapay zekâ, üretimden hizmetlere uzanan geniş alanlarda işin geleceğini şekillendirecek çok boyutlu bir olgudur. Çalışma, yapay zekâ ve işin geleceğini farklı kuramsal yaklaşımlar çerçevesinde ele alarak eşitsizlik ve politika dinamiklerini tartışmaktadır. Araştırmanın temel sorusu, yapay zekânın işgücü piyasalarında nasıl bir dönüşüm yarattığıdır. Literatüre dayalı değerlendirme, yapay zekânın dar bir işsizlik söyleminin sınırlarını aşan sosyal, kurumsal ve politik tercihlerle biçimlenen çok boyutlu bir sürecin parçası olduğunu göstermektedir. Bulgular, otomasyonun başlangıçta rutin işlerde istihdamı azaltırken, zamanla yeni uzmanlık alanlarının gelişimine katkı sunduğunu göstermektedir. Dijital yetkinliği sınırlı ve güvencesiz konumdaki çalışanlar bu süreçte daha kırılgan bir konumda bulunurken, algoritmik yönetim uygulamaları yoğun performans denetimiyle iş güvencesi ve özerklik sorunlarını derinleştirmektedir. Bu çalışma, tartışmaları yalnızca iş kaybına indirgemek yerine beceri dönüşümü, güvencesiz çalışma biçimleri ve eşitsizlikleri kapsayan geniş bir çerçeve sunmasıyla özgünlük taşımaktadır. Bu yaklaşım, yapay zekâyı ekonomik boyutunun ötesinde sosyal ve politik tercihlerle şekillenen çok katmanlı bir dönüşüm süreci olarak konumlandırmaktadır.

Anahtar Kelimeler: Yapay zekâ, işin geleceği, dijital dönüşüm, eşitsizlik, beceri uyumsuzluğu, güvencesiz çalışma.

Abstract

Artificial intelligence (AI) is a multifaceted phenomenon transforming the future of work across a wide range of sectors, from manufacturing to services. This study examines AI and the future of work within the framework of different theoretical approaches, discussing inequality and policy dynamics. The fundamental question of the research is how AI is transforming labor markets. A literature-based assessment shows that AI cannot be reduced to a one-dimensional discourse on unemployment; it is part of a multidimensional process shaped by social, institutional, and political choices. The findings reveal that in the short term, automation leads to job losses, particularly in routine jobs, but in the long term, it can create new professions and areas of expertise. Low-skilled and precarious groups are at greater risk, and algorithmic management applications create new problems in terms of job security and autonomy. The study's unique contribution is that it shifts the discussion from solely to job loss to a broader framework encompassing skills transformation, precarious work, and inequalities. This approach positions AI as a multi-layered transformation process shaped by social and political choices, beyond its economic dimension.

Keywords: Artificial intelligence, future of work, digital transformation, inequality, skills mismatch, precarious work.

84 kere |     104 kere